پریشان واژه

نگاهت را به خورشیدی بدل کن
وجودم را به آرامی بغل کن

بیا منظومه ی زیبا ی هستی
پریشانواژه هایم را غزل کن

مکن تردید و پایان را میاندیش
به نجوایی که دل گوید عمل کن

مترس از راه ناهموار و باران
زمین وآسمان را بی محل کن

مخور هرگز فریب مکر ناکس
ببین با چشم دل دفع حیل کن

شنیدی کز بزرگان بخشش آید؟
مرا مصداق این ضرب المثل کن

معمّای غم و بی تابی ام را
تو با شیرینی یک بوسه حل کن[/php]