اشعار در این انجمن، کمرنگ گشته
گویی که طنزِ بچه ها چون سنگ گشته
شعرش که کم، طنزش که کم، دیگر چه گویم؟
کمرنگیِ اشعارِ ما فرهنگ گشته
تا یک نفر آمد که شعری را بخواند
شاید که دیوی دیده و جیم فَنگ گشته!
اصلاً تو گویی عضویت در شعرِ طنزش
جیز است و دشنام است و حتی اَنگ گشته
تعدادِ دیدن ها اگر باشد چو آونگ!
چشمانِ ما خیره به این آونگ گشته!!
یعنی به قدری سهمگین است این سکوتش،
گویی چو یک میدان پس از یک جنگ گشته!
باید که راهی جُسته و طرحی بریزیم
مانندِ شخصی کز پِیِ نیرنگ گشته،
کاری شود شاعر به طنزش بازگردد
زیرا فَواصل بینشان فرسنگ گشته
=====================
پ.ن: خُب!!! حالا چیکار کنیم؟!؟!؟!
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
2 ارديبهشت
1396 ساعت: 14:09