انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
یک پری،شب،به کنار منِ زار آمد و ... رفت
تا نجات من از این چوبه ی دار آمد و رفت
غرق در راز نگاهی به من انداخت،دریغ
در سکوتِ مِه و در گرد و غبار آمد و رفت
او نمیخواست که آن شب برود از پیشم
با همین مسئله ،دشوار کنار آمد و ...رفت
گفت:«وقتی که بیاییم،بهار است ولی»
دور از او "نهصد و هفتاد بهار آمد و رفت"
در نبودش _چه بگویم که خودش می داند_
غصه در کلبه ی سردم بسیار آمد و رفت
مطمئنّا هدفش اذیت و آزار نبود
کاش می گفت که آن شب به چه کار آمد و رفت
چشم او تیرِ نهانی به دل من انداخت
آهویش را _به گمانم_به شکار آمد و رفت
تا نجات من از این چوبه ی دار آمد و رفت
غرق در راز نگاهی به من انداخت،دریغ
در سکوتِ مِه و در گرد و غبار آمد و رفت
او نمیخواست که آن شب برود از پیشم
با همین مسئله ،دشوار کنار آمد و ...رفت
گفت:«وقتی که بیاییم،بهار است ولی»
دور از او "نهصد و هفتاد بهار آمد و رفت"
در نبودش _چه بگویم که خودش می داند_
غصه در کلبه ی سردم بسیار آمد و رفت
مطمئنّا هدفش اذیت و آزار نبود
کاش می گفت که آن شب به چه کار آمد و رفت
چشم او تیرِ نهانی به دل من انداخت
آهویش را _به گمانم_به شکار آمد و رفت
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان