برای صادق هدایت

.
صادق هدایت
تولد؛ ۲۸ بهمن ۱۲۸۱، تهران
مرگ؛ ۱۹ فروردین ۱۳۳۰، پاریس
برای شصت و ششمین سالگرد خودکشی آن انسانِ راستین:



در جادهی نمناکِ چشمانت
پیچیده نجواهای هذیانت
در کنج تو خشکیده میگرید
تندیس بودای پریشانت

تف میکنی بر سایههای درد
با نیشخندی زخمدار و سرد
یک روح نا آرام شد حل در
شبنالههای آن سگِ ولگرد

دائم شراب مرگ میجوشد
در خاطراتِ جامهای تو
چون کافکا بدبین و دلمردهست
زیباییِ خیامهای تو

چشمانِ تو ای بوفِ تنهایی
خیره است بر آن سوی رسوایی
دیوار با آغوشِ مبهوتش
از سایهات کرده پذیرایی

در عمقِ قوزِ خستهات آرام
با آن دو دیوانه همآغوشی
دیگر کسی در خود نمیبینی
دیگر برای او نمیکوشی

آخر تو را با اشتهایی شوم
خوردند آن دو بختکِ موهوم
آیندهای تاریک را دیدی
در مسخِ یک انسانِ نامفهوم

▪▪▪

بعد از گذشت سالها اکنون
دیدم که در نجوای پرلاشز
با سایهها بیهوده میخوانَد
یک جغد از دنیای پرلاشز



#سعیدسلگی
۱۴ فروردین ۹۶
.