انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
زیر سوراخ سوزن پرگارم
و از سینه تو
بر شعاع نور
بر دایره هستی متولد گشته ام _
بی فروغ.
من...
در دشتِ گندم بریان به دنبال جرعه ای از خویش
تو...
در خُنکای مینو با گیسوانی تابیده وشعشعه هفت خورشید در قوس گنبد هستی خوابیده ای!
من...
در فردایی که گذشته کرده ام _ غرق شده ام
تو...
هنوز ژرف در همان خواب عمیقی
میدانم که در خواب
رویای ساحلی دیدی که همه از خوشی لبریز اند
ولی اینگونه نیست...
ولی اینگونه نیست...
ولی اینگونه نیست...
(سینا احمدوند) زمستان 95
و از سینه تو
بر شعاع نور
بر دایره هستی متولد گشته ام _
بی فروغ.
من...
در دشتِ گندم بریان به دنبال جرعه ای از خویش
تو...
در خُنکای مینو با گیسوانی تابیده وشعشعه هفت خورشید در قوس گنبد هستی خوابیده ای!
من...
در فردایی که گذشته کرده ام _ غرق شده ام
تو...
هنوز ژرف در همان خواب عمیقی
میدانم که در خواب
رویای ساحلی دیدی که همه از خوشی لبریز اند
ولی اینگونه نیست...
ولی اینگونه نیست...
ولی اینگونه نیست...
(سینا احمدوند) زمستان 95
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان