بی تاب

چه بگویم وقتی به دلم تابی نیست
اسمان تیره شده مه ومهتابی نیست
سروامیدمرا باد هجران توبرد
درگلستان دلم برگ شادابی نیست
می هراسم من ازان تاب گیسوی تو چون
سهمم از گیسوی تو غیر بیتابی نیست
توکه گفتی همه جا اسمان یکرنگ است
اسمان دل من پس چرا ابی نیست
چشمه عشق بیا که پس از رفتن تو
هرکجا می نگرم غیر مردابی نیست
کاش می دانستی که دراین عصر عذاب
جزلبان تو مرا باده نابی نیست
ای همه هستی من باز بازا که دمی
دردل چشم ترم هوس خوابی نیست