دیگر نخواه تا به تو!ایمان بیاورم

گفتم بیا بیا به کجا مانده ای بیا
یا نه بگو بگو که عزیزم تو کیستی
هر ظلمِ تازه را که به نامِ تو می زدم
من را ببخش دوست خیالی که نیستی

باور نمی کنم که تو در آسمانیو
شب را اگر که صبح بخواهم نمی کنی
باور نمی کنم که تو در من نشسته ای
اما میانِ غصه نگاهم نمی کنی

باور نمی کنم که تو هستی و این چنین
نکبت گرفته است جهان را به نامِ تو
باور نمی کنم،و اگر هم که بوده ای
خوش آمده ست این همه ظلمت به کام تو

باور نمی کنم که تو هستی...تو نیستی
تخریب گشته است تمامیِ باورم
هرگز کشیده ای تو به آغوش این مرا؟
پس هِی نخواه تا به تو ایمان بیاورم



آیدین قلی نژاد بداغ