انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
حریم امن این خونه
با چشمای تو آرومه
بیا خالی کن از چشمم
انتظاری که جامونده
بدون تو چه داغونم
چه سرگردون و دیوونم
دلم ماسیده انگاری
بیا که با تو آرومم
تو دستای تو غربت هست
تو چشمات حس تنهایی
بیا با عشق آشتی کن
می دونم که دوسم داری
نذار اینجا بپوسه عشق
نذار دلم ببازه باز
بیا و از صدام بردار
غم بغضو تو این آواز
شریک جرم من باشو
بشو همراه هر لحظه م
با فکر رفتنت هرشب
تا صبح از درد می لرزم
با چشمای تو آرومه
بیا خالی کن از چشمم
انتظاری که جامونده
بدون تو چه داغونم
چه سرگردون و دیوونم
دلم ماسیده انگاری
بیا که با تو آرومم
تو دستای تو غربت هست
تو چشمات حس تنهایی
بیا با عشق آشتی کن
می دونم که دوسم داری
نذار اینجا بپوسه عشق
نذار دلم ببازه باز
بیا و از صدام بردار
غم بغضو تو این آواز
شریک جرم من باشو
بشو همراه هر لحظه م
با فکر رفتنت هرشب
تا صبح از درد می لرزم
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان