"خودت بال و پرم باش "

از جنس منی ...دور نشو...تاج سرم باش
آرامش دنیام ! بمان... همسفرم باش


درسوگ دلم بست نشستم و َ تو این بار
مشغول تسلای دل در به درم باش


چون شمع به پایان خودم میرسم ای عشق
پروانه شو...تسکین بده و دور و برم باش


من هستم و یک طبع غزل ریز بیا و
سرفصل همه خط خطی کور وکرم باش


تلخست حقیقت که تو عاشق نشدی پس
در خواب تماشا چی چشمان ترم باش


با شوق غزل گفتم و تاثیر نکرده ست
پرواز قشنگیست "خودت بال و پرم باش "