عــــــــــصر عــــــــــــــذاب

درشهر من بسیاری ازمردم ریشه ی مشکلات را در خشکسالی ونباریدن باران میدانند
چندروزپیش شاهدبارش بی سابقه باران در جنوب بودیم
ودیدیم که باران باهمه ی مزایایی که دارد میتواند مشکلات زیادی رابوجوداورد وضعف مدیریتی وبیکفایتی برخی نهادها را اشکارکند
به امیدروزی که جامعه از خواب برخیزد وریشه اصلی مشکلات را پیداکند

باران ،توبزن قلب زمین تشنه ی اب است
چندیست که از دوری تو درتب وتاب است
شهری به خروش امده از امدن تو
هرقطره ی تو برلب ما مثل شراب است
هشیارکن انکس که به دنیا شده سرمست
بیدارکن ان خفته که دربسترخواب است
جانم به فدایت توبمان قدری و بنگر
بدجور دل مردم این شهرکباب است
جز درد ندیدند و به جز زهر نخوردند
زان جام بلایی که دراین عصر عذاب است
عمریست که درحسرت دیدارتوهستند
نومیدنکن انکه دوچشمش به سحاب است
درخاتمه در پاسخ هر چیز که گفتم
باران به سخن امدو این عین جواب است
اینقدر نگویید که باران همه چیز است
وقتی که دوچشمان شما سوی سراب است
گیرم که غبار از رخ این شهر بشویم
ویران شوداین خانه چواز ریشه خراب است