شکوه مکن

صحبت و شکوه از این گیتی غدار نبخشد سودی
تا که این چرخ هوسباز کشاند من و تو هر سویی
جملگی همچو خسانیم که بر رود جهان در به دریم
غصه از دل برهان هیچ مگو هیچ مخواه تا برهیم