قلم در لیقه یعنی دست من در پیچه ی مویت

قلم در لیقه یعنی دست من در پیچه ی مویت
و نستعلیق یعنی رد انگشتم به گیسویت

تماشایی ترین شعری که این شاعر به خود دیده
غزل میبارد از چشمت، رباعی از بر و رویت !

بتِ بیتای من ! داری خدایی میکنی در من
خداوندا ! دلی دارم پریشانت، دعاگویت !

بنازم سحرِ نازت را پیمبرکُش ! تماشا کن
پیمبرزاده هایی را که کافر کرده جادویت !

نگاهم میکنی و من؛ به سویت دست میازم
چه سعی باطلی دارم... مرا کافیست سوسویت


#مهدی_حسینی