نت های تو...

[/size]
آنگاه
که با کمانچه ی چشمانت،
قطعه ی عشق را نواختی...
مرا بسان یک پرنده ی تنها،
در اوج بی وزنی،
در یک روز بهاری به آسمان سپردی....
آری.....
آنچنان بی وزن
اوج می گرفتم
که لمس زمین،
برایم فاجعه شده بود...
حال، من مانده ام
و کمانچه ای با نت های تو...