شور عشق

چه شد؟
چشمانت از سردی آب سرخ گشت
دستانت خیس از خشکی نگاه ها
و آب در تلالو لبانت نمیگنجید...
باید رفت؛
بهر طفلان تشنه در زار آفتاب
بهر نگاههای خیس
بهر جیغ گرما
تنها مشک در دستت سیر گشت
مشک از آب و تیغ
و دستانت...
از آه و تیغ
آهی از خجل سیر نگاههای آنها؛
آهی از دل خون هزارها...
آهی از زمین و آسمانها،
سیرشد جهانی از لایتنایی تو
مردانگی هزاردستان تو
و این جان است که میجوشد...
در حرارت بی مرز عشق تو؛