غزل پایانی

اندک اندک رهسپار بیت پایانی شوی
غزلت خوانده شود روزی تو هم فانی شوی

سعی کن در این زمین و آسمان و کهکشان
بهترین منظومه باشی شعر نورانی شوی

زیر آماج بلا، سختی، مصیبت های عمر
صبر کن ، باید شبیه فرش کرمانی شوی

بر کویر سینهات گاهی رسد داغی ز دوست
پسته ای خندان ، طلای سبز ایرانی شوی

دل بریدن سخت ترین کارست بر روی زمین
تا ببری دل ز آن ، چاقوی زنجانی شوی

بیت پایانی همیشه ناگهانی میرسد
هرچه میخواهی شوی باید فقط آنی شوی

علی اسماعیلی ، ۷ مهر ۱۳۹۵