انجمن شاعران ایران

نام من چیست؟ چه کسی این راز می داند؟همان که دانه را در خاک میکارد همان که از آسمان باران می بارد همان که در دل ؛درد دل می داند همان کس که گهی در دل غمی میکارد؛ چند صباحی بعد برش میدارد گمان میکنم فراموشش شده نام مرا گمان میکنم فراموشش شده حال مرا یاد مرا حتی نوای سوزناک ساز مرا گریه های درمیان باران مرا گمان میکنم فراموشش شده وجود بی وجود مرا به گمانم چند صباحی ایست که نظر نداخته بر حال زار من به گمانم که ندیده او احوال پریشان حال مرا همان کس که گهی در دل غمی میکارد چند صباحی بعد برش می دارد؛ غم در این دل کاشت و فراموش کرد برداشت آآآآآه ه ه ه زین روی غم ریشه هایش را دواند در این جان بی جان من در لابه لای ورق های کاهی عمر من که فرسوده است و رو به موت در میان آن گریه های بی تمام گاهی صدای...

قالبی از شعر فارسی است که دارای ابیات زیادی بوده و برای سرودن داستانها و مطالب طولانی کاربرد دارد. در این قالب هر بیت دارای قافیهای جداگانه است و به همین دلیل به آن مثنوی (دو تا دو تا) گفته میشود. از بزرگترین سروده های ادبیات پارسی که در قالب مثنوی سروده شده اند، شاهنامه ی فردوسی می باشد. کلیله و دمنه رودکی و آفرین نامه ابوشکور بلخی نیز از اولین نمونههای مثنوی است. از جمله دیگر سرایندگانی که از این قالب استفاده کردهاند میتوان از مولانا جلالالدین بلخی نام برد که مطالب عرفانی خود را در قالب مثنوی سروده است. جامی و نظامی نیز از دیگر شاعران بزرگ این قالب اند. این قالب شعری خاص زبان فارسی است. ساختار و نحوه قرار گیری قافیه در مثنوی : ــــــــــ# ــــــــــ# ــــــــــ* ــــــــــ* ـــــــــ...

معاصریت از منظر زبانی اگر «زبانی» همچنان مطرود مرده به حساب نمی آید و در افواه مردم در جریان است، می تواند زبان زنده، پویا و معاصری قلمداد شود؛ هر چند این زبان متعلق به صد یا هزار سال پیش باشد. البته بدیهی است که موضوع و «کهن گرایی» ( Archaism) در زبان، بحث دیگری است؛ در هر صورت، و در مقایسه با اشعار امروزی، شاید زبان امثال اخوان و شاملو و... با توجه به برخی تغییرات و دگردیسی ها، امروزه معاصر به حساب نیاید؛ همچنان که این مسئله می تواند درباره ی پایه گذار شعر نو، و به تعبیری شعر معاصر، نیما یوشیح نیز صادق باشد. زمانی که مخاطب امروزی با «غزل جوان» کشور و با نحله های مختلف آن انس و الفت برقرار می کند، دیگر شاید زبان اخوان و شاملو و نیما و امثال آن ها برایش کمی سخت و نامنعطف و غیر امروزی به حسا...

شعر چيست؟ شعر، در لغت به معني دانش و فهم و ادراك است كه چامه، سرود، سخن و چكامه نيز خوانده شده است و در تعريف آن گفته اند كه: كلامي است موزون و مقفي كه داراي معني باشد، و اين تعريف شعر است. از روزي كه انسان شعر را شناخته است ، آن را ملازم وزن يافته و آهنگ و وزن شعر، او را مسحور و مفتون خويش ساخته است. به همين جهت ارسطو كه نخستين كسي است كه رساله اي در باره شعر از او در دست است، شعر را در مقابل نثر قرار ميدهد و از شعر ، سخن موزون را اراده ميكند. حكماي دوره اسلامي نيز هميشه شعر را همراه و همزاد وزن شناخته اند؛ چنان كه ابوعلي سينا ميگويد: شعر سخني است خيال انگيز كه از اقوالي موزون و متساوي ساخته شده باشد. زبان شعر نخستين نكته كه در باره زبان شعر بايد گفت اين است كه در آن، لفظ به دو اعتبار در...