انجمن شاعران ایران

چقدر با غم چشمت مطابقت دارم منی که با شب غربت معاشرت دارم برایت ای گل تنها درین زمین سیاه ازآسمان طلبِ خیر و عافیت دارم من از یکایک این سایه ها هراسانم فقط کنار تو احساس امنیت دارم مزاحمت شده ام یا نه صادقانه بگو اگر چه تلخ ، غمی نیست ظرفیت دارم ! نگاه ناز تو دارد صریح میگوید که من برای تو خیلی اهمیت دارم ! میان این همه تنها ، تو را فقط دارم غریبه جان ! خودمانیم ؛ دوستت دارم ! #مهدی_حسینی ...

صدای باد میاید صدای باد شکم های باد دار میاید به صف ایستادگان در انتظار آن دخترک زیبا که رفته بود با شتاب پشت آن دیوار که بوی تعفن مشام را میدهد آزار . صدای باد میاید کسی که تاب ایستادن نداشت از آنسوی جاده میاید دوان دوان در انتظار تکان میخورد بی تاب . میکند آرام زمزمه با من و در پایان ...

نشسته نام تو در باور غزلهایم بیا ببین که در آغوش شعر تنهایم به عکس صفحه ی رایانه خیره می مانم چه زیرکانه پیِ حل این معمایم به چشم قافیه دار و ردیف لبهایت؟ و یا جناس نگاهت؟....هنوز شیدایم چه گیسوانه کشیدی مرا به دستانت چه گیسوانه قلم را به باد می سایم عجیب ظهر تنت غرق نور ابهام است چنان که در شب نیما...

ای اره ! بیا درختکاری بکنیم تا زرد نمرده ایم ، کاری بکنیم بارانی و بی تاب و دل انگیز شویم وین بوم برهنه را بهاری بکنیم احساس بکاریم ، و این باور را در جان تبر به دست جاری بکنیم بنگر به تن بی رمق و زخمی عشق ! حق است تمام تمام عمر زاری بکنیم یک عمر بریدیم و پریشان کردیم وقتش نرسیده بی قراری بکنیم ؟ ای کاش ! به اندازه ی زخمی که زدیم مرهم بنهیم و غم گساری بکنیم اسد زارعی...

قوی دوروم باشینا دولانیم سنین اوره ییم داریخان یئرده گلیبسن حسرت گؤز یاشیمی آخدیران زامان اوره ییمی یاخان یئرده گلیبسن قوی دوروم باشینا دولانیم سنین وفالی دلبریم منی یاد ائتدین بیر گولدن مین گولوم آچیلیب ایندی غصه لی کؤنلومو گولوم شاد ائتدین قوی دوروم باشینا دولانیم سنین سئویندیردی منی بئله گلمه یین آجی کدرلریم سئوینجه دوندو ایتیرمه دین نازیم سئوگی امه یین قوی دوروم باشینا دولانیم سنین آلیم قاداسینی آلا گؤزلرین روحومو گتیریب پروازا عشقین بو خسته عاشیقین ،خسته آذرین...

شهرين هر گؤنكو اوزونو گؤرمكدن يورولموشدو.ايستر - ايستهمز دنيز قيراغينا دوغرو گئديردي.دووارلار قورو هيكللر كيمي بيري - بيرينهسؤيكنميشديلر. كوچهلرين قورو و اؤلموشتورپاقلاري گوموش كيمي پاريلدايان شئحقوملارا دويونلنميشدير. سرين يئل اسيردي.دالغالار ايمكلهيه - ايمكلهيه، ساحيله باش وورانقاييديردي. آياقلارينين اوجو ايسلاناناقدرايرهلي گئديب داياندي. سويون اوزونده بيرقارالتي گؤرونوردو، او ساكت جه سينه دالغالارياوزهرينده اوزانميشيدي. بير آز اونا توموب،دنيزدن نئچه آدديم اوزاقلاشدي. اوزاقلاردا ماويلر قوووشدوغو يئرده گونشينسويا جوموب بوغولماغينا باخيب گؤلومسهدي.دنيزه ساري دؤننده يئنه گؤزو او قارالتي ياساتاشدي. «گؤرن كيم ايميش بو؟» سورغوسوگؤزلرينده اوخونان كيمي دوداقلاري نينبوزولمهسي اعتناسيز «نه بيليم» جو...

من یازارام سنه آی گول باخ سوزه وورولمیشام سنین تک آلا گوزه گل اوتوراق جیران یاریم اوز اوزه جانیم منیم نازیم منیم سن آی گول گوزلریم آغلیئیب اولوبدور شاکی یوخدور واللاه سنسیز منیم بیر ناجی سنیله اولورام وارلیغا راضی جانیم منیم یاریم منیم سن آی گول اوچان قوشلار خبر وئرون نیگارا چیخ میشام یولا تز گل سین قرارا ال اله وئره ک گئده ک بیر بازارا جانیم منیم یاریم منیم سن آی گول گل قول بویون اولاق گزک چوللری گزک گوله باتان آذر ائللری دانیش،چوخ سئویرم شیرین دیللری جانیم منیم ،یاریم منیم ،سن آی گول ترجمه: برای تو می نویسم من را نگاه کنم ای گل زیبایم عاشق چشمای رنگینت شدم بیا رو دز روی هم بشینم عشق آهوی رخ من جانم تویی عشق نازنینم بیا ای گل زیبایم چشمانم از بس اشک ریختند شاکی شده اند از روزگا...

حیران خانم دختر کریمخان کنگرلوی دنبلی آخرین حاکم نخجوان از خاندان کنگرلوی دنبلی، شاعره نامدار قرن سیزدهم هجرى قمرى از زنان نامدارِ طایفه دنبلی است. از تاریخ حیات و شرح حال وى اطلاع دقیقى در دست نیست و آنچه نویسندگان و محققین در خصوص زندگانى وى به نگارش در آوردهاند متناقض میباشد. حیران ظاهراً تخلص او بوده و وى نام دیگرى داشته است. محمّد على خان تربیت تولد وى را شهر تبریز درج کرده، و برخى از محققین او را متولد نخجوان دانستهu200fاند و رشد و نماى وى را در شهر ارومیه روستاى«خانقاه سرخ» که به زبان ترکى«قزل خنیه» مشهور است در سه فرسخى ارومیه و پایینu200fتر از کارخانه قند درج کردهu200fاند. نویسندگان کتاب «بزرگان و سخن سرایان آذربایجان غربى» این شاعره نامى را جزء شعراى ارومیّه و مؤلف کتاب «دانشمندا...

چه خوش بینم که دارم برگه ی آس چه خوش بینی که داری چهره ی خاص چه خوش بینم شوی عاشق بَرین شخص که دارم می کنم جان نذر عباس چه خوش بینی که آید مرد خوش تیپ سواری با هزاران فوج و رقاص چه خوش بینم که نوشم باده ی ناب جوانی سر کنم با عشق و احساس چه خوش بینی شوی بانوی دربار که تاجی سر کنی از جنس الماس چه خوش بینم که گیرم دست همراز جهالت را کنم بیرون ز اخلاص چه خوش بینم چه خوش بینی نه هوشیار چه خوش بینیم ما یا ایهاالناس...

اسمم را شناخته ام دیگر من مانده ام و اسم و مژ و فی و چند نفر دیگر اسم از گردن اگر زنم در این فکرم سم با من چی می کند...